ถ้ารู้สึกเป็นทุกข์กับความรัก...เพียงเพราะคนที่เรารัก...ไม่รักตอบทุ่มเทก็แล้ว ดีกับเขามากๆก็แล้ว...ทุกอย่างที่ทำเพื่อคนที่เรารักก็ทำมาแล้วสุดท้ายเขาก็ยังไม่รักเรา เหมือนที่เรารักเขาเสียทีสิ่งที่เกิดขึ้นในใจจึงมีทั้งท้อ และดื้อรั้น...ท้อ..เพราะผิดหวัง...รั้น..เพราะยังอยากสมหวัง...เมื่อสองสิ่งที่ต่างขั้วมาอยู่รวมกัน มันก็เลยทำให้เราฟุ้งซ่านบางทีก็ทำอะไรโดยไม่รู้ตัว เช่น เขาไม่รักก็ได้แต่ตามตื้อเขาเขารำคาญก็ยังสร้างความรำคาญให้เขาเพิ่มมากขึ้น...ทำอย่างนี้เรามีความสุขหรือก็เปล่าเขาจะชื่นชมยินดีกับสิ่งที่เราทำหรือก็ไม่...เมื่อขึ้นชื่อว่า "ไม่ได้รัก" ต่อให้ดีแค่ไหนหล่อแค่ไหน หรือสวยแค่ไหนเขาก็ไม่มีทางปันใจมารักเราหรอก !"เมื่อประตูบานแห่งความสุขปิดลงประตูแห่งความสุขบานอื่นก็จะเปิดขึ้นหากเรามัวแต่มองประตูที่ปิดลงไปแล้วเนิ่นนานเราจะมองไม่เห็น ประตูแห่งความสุขบานอื่นที่เปิดไว้รอ..."สำหรับคนที่รักเขาแล้วเขาไม่ได้รัก...อย่าคิดว่าความสุขในชีวิตได้หมดลงแล้วเราจะรักใครชอบใครอีกไม่ได้แล้วในชาตินี้...เราเพียงแค่ตั้งใจเอามือปิดตาทั้งสองข้างให้มองไม่เห็นอะไรก็เท่านั้น!ลองเอามือออก...แล้วค่อย ๆ ลืมตา....เราจะพบประตูแห่งความสุขที่อยู่รอบตัวอีกตั้งหลายบาน...ลองตัดสินใจเดินไปที่ประตูบานอื่นดูสิ!...อย่ายึดติดอยู่กับประตูที่ไม่ได้เปิดต้อนรับเราอีกต่อไปเลย"คนทุกคนต่างเป็นเหมือนตัวจิ๊กซอว์...ที่ออกตามหากันและกันเมื่อค้นพบเจอตัวจิ๊กซอว์ที่ต่อกันติด...ก็จะเกิดภาพที่สมบูรณ์..."หากเราไม่ใช่สำหรับเขา นั่นแสดงว่าเราไม่ใช่ตัวจิ๊กซอว์ที่หายไปของเขาความรักก็คงเป็นเช่นนั้นด้วย....เพราะรักจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อคนสองคนมีใจที่ตรงกันมีสายใยบางๆที่คอยเชื่อมต่อถึงกัน...ออกไปตามหาตัวจิ๊กซอว์ที่เหมาะสม และคู่ควรกับเราดีกว่าอย่ามัวแต่ยึดติดกับรักที่ต่อไม่ติดให้เสียโอกาสตัวเองเลยชีวิตกล้าทำอย่างอื่นได้...ก็น่าจะกล้าหาญบอกลาจิ๊กซอว์ตัวปลอมตัวนั้นได้เรื่องอย่างนี้ มันอยูที่ "ใจ" เท่านั้น...อย่าเสียใจ หากต้อง "ตัดใจ"...แต่จงดีใจที่ได้มีโอกาสได้ค้นหาเพื่อที่จะได้พบเจอ "หัวใจ"...หัวใจดวงที่เราออกตามหามาตลอดทั้งชีวิต
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น